คุณเชื่อไหมว่า …
ความรัก …กับความเหงา อยู่ใกล้กันเพียงนิดเดียวเท่านั้น
ความรัก …มักแสดงตนให้เราได้เห็นคุณค่า
ได้เรียนรู้กับมันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

คนเราเลือกที่จะมีความรัก มากกว่าที่จะมีความเหงา
แต่ … นั่นก็เป็นเรื่องธรรมชาติ
เพราะมนุษย์เราเป็นสัตว์สังคม ยอมต้องการเพื่อนตลอดเวลา
คนเราเรียนรู้ที่จะรัก จมอยู่กับคำว่าความรัก
จนกลายเป็นผูกติดกับมัน …

บางคนผูกติดกับความรัก
จนกระทั่ง … ความรักไม่มีอากาศหายใจ
สุดท้ายแล้ว … ความรักก็ตายจาก และหลีกหนีเราห่างไกลไปเรื่อยๆ
ท้ายที่สุด … เราก็เหลือเพียง ความเหงาและเดียวดายเท่านั้น
ที่ยังอยู่ตัวเราเองมักคิดว่า … ที่มีความเหงาเกิดขึ้น
เพราะความรักจากเราไป

แต่แท้จริงแล้ว …
มันอยู่เคียงข้างเรา … ตลอดเวลาต่างหากล่ะ
คิดดูสิ … หากเราไม่มีความเหงา
จะทำให้เรา ได้เรียนรู้ที่จะมีความรักได้อย่างไร
เราจะมองเห็นความรัก … เป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดได้หรอก

ไม่เลยเรามองไม่เห็น หากเราไม่ได้เรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียว
และได้รู้จักกับเพื่อนที่ชื่อว่า … ความเหงา
ความเหงา … คอยอยู่เป็นเพื่อนเรา
คอยให้กำลังใจเราว่า … เราจะต้องรักตัวเองให้มากขึ้นนะ
อยู่เพื่อตัวเราเองทำวันทุกวัน …
ให้มีความสุขได้ด้วยตัวของเราเอง

เมื่อเราเรียนรู้ที่จะเหงา …
เชื่อเถอะว่า ... อีกไม่นานนักหรอก เราก็จะได้เรียนรู้ที่จะรัก
มันเป็นวัฏจักรที่ไม่มีวันจบสิ้นและเราทุกคนไม่มีทาง
ที่จะเถียงตัวเองได้เลยว่า …
เราไม่รู้จัก ... ทั้งความรักและความเหงา